Monday, 5 December 2011

မမ နွင့္ SilkAir & Singapore Air Line

BNE ကိုု ဗုဒၶဟူးေန႔ မနက္မွာsilk air line ကေလယာဥ္နဲ႔ျပန္လာခဲ့တယ္..Singapore Air Line ကိုုစီးဖူးတာ ဒီတစ္ခါပထမဆံုုးပဲ .. ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ေကၽြး တာက အီတလီေခါက္ဆြဲနဲ႔ထမင္းတဲ့..ဒါနဲ႕ထမင္းပဲစားမဟဲ့လိုု႔ယူလိုုက္ေတာ့ စျပီး ၅ပါး ေမွာက္ ေတာ့တာေပါ့..ထမင္းက အုုန္းထမင္းျဖစ္ေနေရာ .. ဒါနဲ႔မထုူးေတာ့ပါဘူးဆိုုျပီးပါတဲ့ ၾကက္သားေလး၃ခုုနဲ႔အရြက္ျပဳတ္ေလးပဲအားေပးလိုုက္ရတာေပါ့..လိေမၼာ္ရည္ေလးနဲ႔ဆိုု ေတာ့လည္းမဆိုုးပါဘူးေလ..ေကာ္ဖီေလးေတာ့ေတာင္းေသာက္လိုုက္တာေပါ့ ..ေဘးကအ တူထိုုင္ေနတဲ့အေဒၚၾကီးကေတာ့ Tiger Beer ကိုုေရေႏြးၾကမ္းထင္ျပီးေတာင္းလိုုက္တယ္ ျပီးမွာ Beer ျဖစ္ေနမွန္းသိေတာ့ သူ႔ခင္မ်ာ ဘာလုုပ္ရမွန္းမသိနဲ႔ေတာ္ေတာ္ အူတူတူျဖစ္ေန ရွာတယ္..ေနာက္မွ မထူးဘူဆိုုျပီးေဘးက သူ႔ခင္ပြန္းကိုုေပးလိုုက္ေရာ .. အန္ကယ္ၾကီးခင္ မ်ာလည္းတစ္ခြက္ကိုု မနည္းကုုန္ေအာင္ေသာက္ေနရရွာတယ္.. သူတိုု႔ရဲ႕ Personger card  ကိုု ကူျဖည့္ေပးရင္း နဲ႔ ၾကည္ေအးရဲ႕ေမာင္ ကိုုကိုု နဲ႔ျမနႏၵာ ကိုုဖတ္လာခဲ့တာ SG ေရာက္ခါနီးေတာ့ျပီးသြားေရာ…


 Singapore ကိုုေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္ေက်ာ္ေက်ာ္ပဲရွိေသးေပါ့..ဒါန႔ဲအင္တာနက္ကေလး မ်ားသံုုးလိုု႔ရမလားဆိုုျပီးရွာ ၾကည့္ေတာ့ ရွိပါ့..ကိုုယ့္မွာပါတဲ့Laptopနဲ႔လည္းသံုုးမရေတာ့ မထူးပါဘူးေလဆိုုျပီးမတ္တပ္ ရပ္ျပီးၾကည္ရတာေပါ့့.. ေျခေတြကိုုေတာင့္လိုု႔ .. မထူးဘူး ဟဲ့ဆိုုျပီး စားေသာက္တန္းကိုု လိုုက္ရွာရတာေပါ့ေလ .. ေရာက္ေတာ့ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုုစာ  ေတြေတြ႔ပါ့ .. ၾကည္ မွာလိုုက္တဲ့ Soup ေလး ေသာက္မယ္စိတ္ကူးတာ .. တကယ္စားျဖစ္ တာက ဂ်ပန္စာ.. နဲနဲေလးေပမယ့္ ဆီမပါေတာ့ စားရတာ အဆင္ေျပသား ..

ေနာက္ေလယာဥ္ထြက္ဖိုု႔ကလည္း ၇ နာရီေလာက္ေစာင့္ရဦးမွာဆိုုေတာ့ Airport Hotel မွာ ခဏ နားမယ္စိတ္ကူးျပီး သြားမိပါတယ္ ..ဘုုရားဘုုရား .. ၅ နာရီကိုု US$170  ဆိုုပဲ .. ဒါနဲ႔ ပဲ ေနာက္ျပန္လွည့္ျပီး ေခါင္းေလးေလွ်ာ္ေပါ့ေလ.. အဲဒီမွာ ျပႆနာက စတာပဲ ..ခိခိ .. ေခါင္းေပါ့သြားေတာ့ မ်က္လံုုးေတြက ငိုုက္လာေရာ .. ဘာလုုပ္ရမွန္းမသိေတာ့ လိပ္ျပာေတြ သြား ၾကည့္ေနလိုုက္တာေပါ့.. ခ်ထားတဲ့ နာနတ္သီးျခမ္းေတြရဲ႕ ခ်ိဳအီအီ အနံ႔ေတြေၾကာင့္ ၾကာၾကာမေနနိုုင္ပဲ ျပန္ေျပးလာရတယ္ေလ.. မ်က္လံုုးလည္း နဲနဲ ျပန္က်ယ္သြားတာေပါ့..

ဒါနဲ႔ဘာမွလုုပ္စရာမရွိ..ေလွ်ာက္ကလည္းမၾကည့္ခ်င္ဆိုုေတာ့ အင္တာနက္ေလးသံုုးလိုု႔ရတဲ့ ဆီကိုုျပန္သြားရတာေပါ့..ဘုုရားဘုုရား..အဲဒီမွာလည္းသံုုးလိုု႔ရဖိုု႔ ၁နာရီနီးပါးေလာက္ေစာင့္ လိုုက္ရေသးတယ္ .. မထူးဘူးဆိုုျပီးေစာင့္ေနတုုန္းတစ္ေနရာလြတ္သြားေတာ့ အိုုေကေပါ့ ေလ.. ဒါနဲ႔ပဲ ၁၅ မိနစ္ တခါ ျဖတ္ခ်တဲ့ အင္တာနက္ကိုု စိတ္ရွည္ရွည္ထားျပီးျပန္၀င္လိုုက္ ၾကည္နဲ႔စကားေျပာလိုုက္ လုုပ္ေနတာ ခဏေနေတာ့ ၾကည္ က ျပန္ေရာ .. facebook ေလး ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း ျမန္မာစာေတြက မျမင္ရပဲ ေလးေထာင့္အတုံးေလးေတြျဖစ္ေနေရာ.. ၾကည္ ရယ္ ရမ္းရမ္း ရယ္ ကိုုၾကည္ရယ္ ေရးထားတာေတြကိုု ကလည္းဖတ္ခ်င္လွျပီ.. သူတိုု႔ကလည္း စိတ္ပုုပ္ျပီးျပန္မာလိုုေရးၾကေတာ့ ဖတ္မရ.. ခက္ခက္ခက္ …
ဒီလိုုနဲ႔ရွိတဲ့သူေလးေတြနဲ႔စကားေျပာလိုုက္ ျပတ္သြားလိုုက္ ျပန္ဆက္လိုုက္နဲ႔ သြားရမယ့္ Gate No.ကိုုၾကည့္ေတာ့ A3 ဆိုုပဲ .. A1 – 21 ဆိုုတဲ့ ဆိုုင္ဘုုတ္ကလည္းေခါင္းေပၚနီးနီးမွာ ဆိုုေတာ့ ေအးေဆးေပါ့ေလ .. အဲဒါနဲ႔ အာလူးဖုုတ္ေနတာေပါ့.. ေလယာဥ္ထြက္ခါနီး၁၅ မိနစ္လိုုေတာ့ မွ ပိတ္ျပီး A3 ရွိရာကိုု ေအးေအးေဆးေဆးေလ်ာက္လာတာေပါ့ …. ဘုုရားဘုုရား .. ေတာ္ေတာ္နဲ႔မေရာက္နိုုင္ဘူးပဲ .. ေလယာဥ္ထြက္ဖိုု႔ ၃ မိနစ္အလိုုမွာ A3 ကိုုေရာက္ပါရဲ႕ .. ဂိတ္ဝက အူေၾကာင္ေၾကာင္ နဲ႔ အဖိုုးၾကီးက မွားေနတယ္လုုပ္ေရာ..လက္ မွတ္ေပၚက SQ255 ဆိုုတာကိုု ေက်းဇူးရွင္က မေတြ႔တာေလ.. အဲဒါနဲ႔ ေသခ်ာျပေတာ့မွ၀င္ လိုု႔ရခဲ့တယ္.. ထံုုးစံအတိုုင္း ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ေတာ့ေနာက္ဆံုုးပဲ.. ေလယာဥ္မယ္ေလး ေတြ..ေလယာဥ္ေမာင္ေလးေတြက မ်က္နွာသုုတ္ပုု၀ါေလး ေတြေတာင္ေဝေနေရာေပါ့..

ပါသမွ်ပစၥည္းေတြကိုု Cabinet ထဲ ပစ္တင္ျပီး ပဌန္းစာအုုပ္ရယ္ ၾကည္ေအးရဲ႕ႏြမ္းလ်အိမ္ ျပန္ရယ္ မင္းဒင္ရဲ႕သက္ခိုုင္ရယ္ကိုုယူုျပီးစာဖတ္မယ္လုုပ္ေတာ့ ေဘးနားမွာထိုုင္ေနတဲ့ ဘိုုးေတာ္က မိတ္ဆက္လာေရာ.. ျမန္မာျပည္ကိုု Tourist အေနနဲ႔သြားခ်င္တယ္ဆိုုတဲ့ ေက်းဇူး ရွင္ကိုုေသေသခ်ာခ်ာရွင္းျပရင္းအခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ကုုန္ခဲ့တယ္ .. ျမန္မာကိုု လူေတြ စိတ္၀င္စားလာတာ သြားေရာက္လည္ပတ္လိုုတဲ့ စိတ္ေတြရွိလာတာကိုု ေတာ့ သေဘာက် မိရဲ႕.. ၾကံဳခဲ့ရသမွ် ေကာင္းကြက္ေတြအကုုန္ကိုု ေဖာက္သည္ခ်ရင္း သြားလည္ဖိုု႔ေတာ့ အား ေပးလိုုက္တာပဲ.. ျပီးေတာ့ ထုုတ္ထားတဲ့ စာအုုပ္ေတြကိုု ဖတ္ေပါ့.. ေဘးကဘိုုးေတာ္ ေမး တာေျဖလိုုက္..စာဖတ္လိုုက္နဲ႔ေရေတာင္ေသာက္ခ်င္လာခဲ့တယ္.. ဒါနဲ႔ ေလယာဥ္ေမာင္ ေလးလာေပးတဲ့ လိေမၼာ္ရည္ေလးေသာက္ျပီး စာဆက္ဖတ္မယ္လုုပ္ေတာ့ ေဘးနားက ဘိုုးေတာ္က ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းေမးျပန္ေရာ ..ေျဖရျပန္ေရာ .. ေလယာဥ္ေမာင္ေလး လာေပးတဲ့ စားစရာMenu ကလည္း ကိုယ္ၾကိဳက္တာေတြပဲဆိုုေတာ့ အိုုေကေပါ့ .. အနံ႔ ေလးကလည္းေမႊးေနတာပဲ..

ဒီလိုုနဲ႔ ႏြမ္းလွ်အိမ္ျပန္ကိုုဖတ္ေနလိုုက္တာဘယ္လိုုအိပ္ေပ်ာ္သြားမွန္းမသိလိုုက္ဘူး..ျပန္နိုုး လာတဲ့အခါမွာေတာ့ အာလံုုးကစားျပီးေသာက္ျပီးလိုု႔အိပ္ေနၾကေရာေပါ့.. ေၾသာ္..အနံ႕ေလး သာရွဴရွိုုက္လိုုက္ရတဲ့ဘြ ပါပဲ .. ဒါနဲ႔စာျပန္ဖတ္ရင္း နဲ႔ ေဖေဖ မွာလိုုက္တဲ့အတိုုင္း သရဏဂံုု ေလးကိုု အသက္ရွဴသြင္းရွဴထုုတ္မွာထည့္မွတ္ရင္းဂုုဏ္ေတာ္ေလးပြါးရင္းတခါျပန္အိပ္ေပ်ာ္ သြားျပန္တာေပါ့ .. ဒီတခါလည္း လြတ္ျပန္တာပဲ ..ဗိုုက္ကဆာစေတာ့ျပဳလာျပီ..ဘာမွေတာ့ ေျပာမေနေတာ့ပါဘူး..ကိုုယ္ကအိပ္ေနတာကိုုးေလ..သူတိုု႔က ဘယ္နွိဳးမွာလဲ..

ဒီလိုုနဲ႔ BNE ေရာက္ခါနီးမွာမွ ေကၽြးတဲ့ ေကာ္ဖီေလးတစ္ခြက္..ေပါင္မုုန္႔ေလးတစ္လံုုးနဲ႔အသီး ေလးအနည္းငယ္ကိုုသာစားခဲ့ရပါေၾကာင္း..ဒီတစ္ခါစီးတဲ့ေလယာဥ္မွာmenuထဲက စာရင္းမ်ားသည္ၾကိဳက္လွသည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဘာတစ္ခုုမွမစားခဲ့ရေၾကာင္း ခ်စ္ေသာ သယ္ရင္းမ်ားအား အသိေပးအပ္ပါ သည္.. မမ သည္ တခါတရံ၌ ထိုုကဲ့သိုု႔လည္းအိပ္ေပ်ာ္တတ္ေပေသးသည္ …..

သင္တိုု႔၏ခ်စ္လွစြာေသာ မမဝသုုန္

No comments: