Wednesday, 20 March 2013

တစ္စင္းတည္းေသာ လ




ညကဗ်ာ
မရ ဘယ္ခါရွိမတုုန္း
လွရာရာ သီကာကံုုးပါကြယ့္
မယ့္အခ်စ္ဆံုုး။

ျပံဳးၾကည္သာ
ပုုန္း မရည္ပါ ရွဳဦး (အံုုး)
လကမၺလာ လႊာကာဖံုုးေပလ်က္
လွခ်က္မဆံုုး။

မုုန္းရက္လိုု႔ ေမာင္ရွင္ျမင္
မယ့္အျပင္ သည္ရင္ထဲ
စြဲမက္မထင္…၊
ၾကည့္ပါရွင္
ၾကယ္စင္တိုု႔   ရာခ်ီလည္း
လၾကာျခည္ သည္တစ္စင္းက
ထြန္းပ စဥ္အျမဲ။



ပ်ိဳးယုဝသုန္
05:25:00 AM
20-03-2013
Wednesday (YGN)

2 comments:

မိုးေငြ႔........ said...

ကဗ်ာေလးလွတယ္

Ma Tint said...

ကဗ်ာေလးက ႏူးညံ့လိုက္တာ ၀သုန္ေရ ...
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္