Wednesday, 9 January 2013

ခ်စ္သူ




ၾကင္ခြင့္ကင္း၍  
ျဖစ္ျခင္းရယ္မွိဳင္    
ငင္ခိုုင္ရနိုုး     
လွမ်ိဳးမာန္သီ   
ခ်ဳပ္ရီသြန္းထင့္    
မုုန္းတမ္းရင့္ထည္   
လြင့္သည့္မၾကင္နာစကား။

ခင္ခြင့္နွင္း၍ 
သစ္ဆင္းရြယ္တိုုင္   
ၾကင္နိုုင္ရနိုုး    
ဆတိုုးျပန္ခ်ီ     
နွုုတ္သီခြန္းဆင့္   
ထံုုးတမ္းက်င့္မည္    
စြင့္သည့္အရွင္မွာစကား။

ရင္နွင့္ရင္း၍    
ခ်စ္ျခင္းငယ္ျပိဳင္    
ယွဥ္နိုုင္ရရိုုး    
ကၾကိဳးဟန္ခ်ီ    
လွဳပ္လီရႊန္းတင့္   
ျပံဳးပန္းဝင့္လည္    
တင့္သည့္သခင္ပါတကား။



ပ်ိဳးယုဝသုုန္
01:35:12 AM
09-01-2013
Wednesday (BNE)

4 comments:

ကုိကုိေမာင္(ပန္းရနံ႔) said...

ရတုပုိဒ္စုံ တုိတုိေလး။
ဖတ္လုိ႔ ေကာင္းလုိက္တာ။
ဘယ္လုိေျပာရမွန္းေတာင္ မသိ။

မုိးသူ(ေတာင္ၾကီး) said...

ကာရန္ လွလွေလးေတြနဲ ့

ကဗ်ာေလးကလွတယ္ မမ၀သုန္ေရ

မိုးနတ္ၾကယ္စင္ said...

ရင္နွင့္ရင္း၍
ခ်စ္ျခင္းငယ္ျပိဳင္
ယွဥ္နိုုင္ရရိုုး
ကၾကိဳးဟန္ခ်ီ
လွဳပ္လီရႊန္းတင့္
ျပံဳးပန္းဝင့္လည္
တင့္သည့္သခင္ပါတကား....

အဲနားေလးမွာ တကယ္ေၾကြသြားတယ္မ...
အေပၚဘက္က အပုဒ္ေလးေတြလဲ
လွတယ္မေရ..ခ်စ္စရာ ကဗ်ာလွလွေလးကို
ရင္ႏွင္႔ရင္းျပီး ခံစားသြားတယ္ေနာ္မ..:)

Anonymous said...

ကဗ်ာကိုဖတ္ျပီး
ဘယ္သူလဲဆိုတာကိုေတာင္ သိခ်င္သြားတယ္ဗ် း))။

ေတာ္ပါေပ့ဗ်ာ
သည္လို ေရးဟန္ ေရးသားေတြ
ယခု ကာလမွာ ရွားသြားလို႔ နွေမ်ားလွတယ္။


( မင္းဧရာ )