Friday, 6 January 2012

ေတြးမိခဲ့ေသာ နာက်င္ျခင္းမ်ား




ရြက္ေၾကြေတြေလမွာလြင့္ေတာ့ျပစ္တင္ေျပာဖိုု႔စိတ္ေစာၾကတယ္..

ေလနွင္ရာလြင့္တာျခင္းအတူတူ တိမ္ေတြကပိုုျမင့္ျမတ္သလား..

မလံုုတဲ့ေခါင္မိုုးကမိုုးရြာတာကိုုအျပစ္တင္သတဲ့..

ေႏြတျပိဳက္မိုုးတစ္ျပိဳက္မွာမွိဳေတြလည္းမလိုုက္နိုုင္ရွာေတာ့ဘူး…

အစိမ္းရင့္ေရာင္ေတာင္တန္းေတြကအျဖတ္ခံရတဲ့ဆံပင္ေတြအတြက္ငိုုပြဲဖြဲ႕ၾကတယ္..

ေကာင္းကင္က မငိုုေတာ့ေျမျပင္ကလူေတြအူမစိုတာမဆန္းပါဘူး …

တာရွည္ခံအစားအစာနဲ႕အျမန္စာေတြၾကားကသက္ရွိေတြဟာ“လူသား”လား ..

ျဖစ္တည္လာမွဳအသစ္အသစ္ေတြအတြက္ဖန္ဆင္းရွင္ကိုုေက်းဇူးတင္ရမွာလား..

တိုုးတက္လာတဲ့ေလာကမွာမီးဖိုုေခ်ာင္ဟာအလွျပ ျပခန္းျဖစ္ျပီလား …

တိုုးတက္ျခင္းေနာက္မွာကပ္ပါလာတဲ့ဆုတ္ယုတ္ျခင္းကိုု ေခတ္မီတယ္လို႕ေခၚတာလား …

အိမ္ေထာင္ဦးစီးမဟုုတ္ေတာ့တဲ့အိမ္ရွင္ထီးေတြနဲ႕အိမ္ရွင္မစစ္စစ္မဟုုတ္ၾကသူေတြ

အေမအေဖကိုုေစာင့္ၾကိဳခ်င္တဲ့ကေလးေတြ ..

ျပည့္စံုျခင္းကိုုရွာေဖြရင္းမျပည့္စံုမွဳကိုုရေနသူေတြ …

အကၤ်ီႏြမ္းေပမယ့္ထမင္းလက္ဆံုုစားနိုုင္သူေတြ..

ေနာက္ဆံုုးေပၚ၀တ္ဆင္ရင္းဆိုုင္ထမင္းနဲ႕ျပီးရသူေတြ …

နာက်င္ျခင္းဆိုုတာ ၾကင္နာျခင္းနဲ႕ကုုမွေပ်ာက္တာပါ …

ရင္ဘတ္နဲ႕ေက်ာျပင္ၾကား နွလံုုးသားတစ္ခုုဟာ နာက်င္မွုုတခုုထဲအတြက္မျဖစ္သင့္ပါဘူး…

ေကာက္လွိဳင္းတီမုုန္႔ထန္းသီးမုုန္႕နဲ႕ မက္ေဒၚနယ္က ဘာဂါ ..ဘယ္ဟာပိုုလတ္ဆတ္မယ္ထင္ပါသလဲ

မိုုးရြာတဲ့ေႏြရာသီ .. အပူလိွဳင္းျဖတ္တဲ့ေဆာင္းဥတုု … မိုုးမရွိတဲ့မိုုးတြင္း ..

ျခားနားျခင္းေတြၾကားမွာတရားခံရွာဖိုု႔ခက္ေနဆဲ ….



ပ်ိဳးယုဝသုန္
12:12:43 AM
07-01-2012
Saturday ( BNE )

No comments: