ေၾသာ္ .. မိန္းမ မိန္းမ (၂)

Treadmill..

ဒီ လမ္းေလ်ာက္စက္၊ အေျပးေလ့က်င့္စက္ကိုု သူမ အျမင္ကပ္လွသည္။ ဤစက္ေပၚတြင္လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေျပးလွ်င္ေသာ္လည္ေကာင္း အေရြ႕မရွိပဲ ေခၽြးေတြသာ ေတာက္ေတာက္က်၍လွ်ာသာ အလ်ားလိုုက္ထြက္လာသည္မဟုုတ္လား။ သူမက အားကစားဝတ္စံုုကေလးဝတ္ကာ ဦးထုုတ္ေလးေဆာင္းျပီးလွလွပပ ေလ့က်င့္ခန္း လုုပ္လိုုသည္ေလ။ ဒါကိုု သိေသာ ေမာင္ သည္ ညစ္က်ယ္က်ယ္စိတ္ျဖင့္ထိုု Treadmill ၾကီးကုုိ ေစ်းၾကီးေပးကာ ဝယ္လာေတာ့သည္။ သူ၏ အေၾကာင္းျပခ်က္ကား မိုုးရြာရြာေနပူပူ မေလး လမ္းေလ်ာက္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ ေျပးခ်င္တဲ့အခ်ိန္ ေျပးနိုုင္ရန္ .. ဟူ၏။

၂။

ညသည္ သန္းေခါင္ယံကိုု အေတာ္ပင္ ေက်ာ္လာခဲ့ျပီ။ သူမကေတာ့ မီးပူတိုုက္ျပီးသားအဝတ္မ်ားကိုု ခရီးေဆာင္အိတ္အတြင္း စီထည့္ကာ အရီးစဥ္တစ္ေလ်ာက္ လိုုအပ္မည့္ ပစၥည္းမ်ားကိုုစဥ္းစားလုုိက္ ထည့္လိုုက္နွင့္ ရွိေနသည္။ သူကေတာ့ သူမ နေဘးတြင္ ထိုုင္လိုုက္ ေမွာက္လိုုက္နွင့္သူ၏ ဖုုန္းထဲတြင္ရွိေသာ game မ်ားကိုု တစ္ခုုျပီး တစ္ခုု တတီတီ တတိန္တိန္ နွုုင့္ ကစားေနသည္။သူမ မ်က္ေစာင္းလွည့္ထိုုးသည္ကိုုပင္ သူက မသိေခ်။ နွုုတ္မွလည္း သိလား မေလးရဲ႕ .. ဒီgame က ဒီလိုု.. ဟိုုလိုုနွင့္ ေပါက္ေပါက္ေဖာက္သလိုု ေျပာေန ေသးသည္။ ေမာင္သည္ တစ္ခါတရံတြင္ကေလးေလးတစ္ေယာက္လိုုပင္။ သူမမွာေတာ့ တစ္ခါမွ မခြဲစဖူး ခြဲရမည္မိုု႔  ရင္ထဲတြင္ ဆိုု႔နင့္နင့္ နွင့္ ျဖစ္ေနသည္။သူကေတာ့ မည္ကဲ့သိုု႔မွ် ခံစားရပံုု မေပၚပါ။ ခရီးသြားရမည္ကိုု တက္ၾကြေနသလိုုပင္။  ပြစိပြစိ ပူညံပူညံဒဏ္မွ တစ္ပတ္တာမွ် ကင္းလြတ္ကာနား နိဗၺာန္ ေရာက္ျပီ ဟုုလည္း ထင္ေကာင္းထင္ေနနိုုင္ သည္ မဟုုတ္လား။  သည္လိုုေတြးမိေတာ့ သူမ မ်က္နွာက စူပုုပ္ပုုပ္ျဖစ္လာသည္။ ဒါကိုု သတိထားမိေတာ့ သူက သူ႔ပခံုုးတြင္ မွီခိုုေစကာ ရယ္စရာမ်ားကိုု ေျပာျပေနသည္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူလည္း သူမကိုု လြမ္းဆြတ္ေနမွာပါ ဟုု သူမဘာသာ သူမ ယူဆလိုုက္သည္။

ေၾသာ္ .. မိန္းမ မိန္းမ (၁)

မွန္တင္ခံုုေရွ႕တြင္ ထိုုင္လိုုက္တယ္ဆိုုလ်ွင္ပဲ ပထမဆံုုးသတိထားမိသည္မွာယခင္ကထက္ ပိုု၍ ဝိုုင္းလာေသာ မ်က္နွာျဖစ္သည္။ ယခင္က အသည္းပံုုသ႑န္ မ်က္နွာက်သည္ideal မ်က္နွာက်မ်ိဳးတြင္ ပါဝင္သည္ဆိုုကာ မိတ္ကပ္ဆံပင္ သင္တန္း၌ ဆံပင္ထံုုးဖြဲ႔လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိတ္ကပ္လိမ္းျခယ္လွ်င္ေသာ္ လည္းေကာင္း စံျပ မ်က္နွာက် အျဖစ္ အသံုုးျပဳခံရေသာ ဤမ်က္နွာသည္ ယခုုတြင္ ပါးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီ၌ အပိုုအသားမ်ား ခိုုတြဲလာျပီ ျဖစ္သည္။သူမ၏ စိတ္သည္  လြန္ခဲ့ေသာ အနွစ္နွစ္ဆယ္ခန္႔ကနုုငယ္ပ်ိဳျမစ္ မွုုတိုု႔ ဆီသုုိ႔ ေရာက္ရွိသြားသည္။


ထိုုစဥ္က နက္ေမွာင္ေသာ ဆံပင္ထူူထူ တိုု႔သည္ သူတကာတိုု႔ အားက်ဖြယ္ ျဖစ္ခဲ့သည္မဟုုတ္ပါလား။ ခါးေသးရင္ခ်ီ ပဒုုမၺနီဟုု တင္စားခံရေလာက္ေအာင္ သူမတြင္ သြယ္လ်ေသာ ခါးသိမ္သိမ္ကေလးလည္း ရွိေသးသည္။ အမ်ိဳးသမီး၊ အမ်ိဳးသား အားလံုုးတိုု႔၏ သမင္လည္ျပန္ ျပန္ၾကည့္ျခင္းကိုုရရွိတိုုင္း သူမက မိမိကိုုယ္မိမိ ယံုုၾကည္မွုုမ်ား တိုုးတိုုးလာသည္ မဟုုတ္ပါလား။

အေက်ာ္အေမာ္ နည္းျပဆရာ

၂ရ ၾကိမ္ေျမာက္  ဆီးဂိမ္း ျပိဳင္ပြဲၾကီးကိုု ၂၀၁၃ခုုနွစ္တြင္ ျမန္မာနိုုင္ငံ၌ စတင္ က်င္းပေနျပီ။

ဇတ္လိုုက္ေက်ာ္ မမဝသုုန္လည္း နိုုင္ငံ့ဂုုဏ္ ေဆာင္နိုုင္ရန္အလိုု႔ငွာ ျပိဳင္ပဲြဝင္ရန္ ဆီးဂိမ္း အမီ ျပန္လာခဲ့သည္။

ေရကူး အေက်ာ္အေမာ္မ်ား ထြက္ရွိရာ ကၽြန္းနိုုင္ငံၾကီးတြင္  နွစ္အတန္ၾကာ ေနခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္သင့္သည္ဟုု ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုယ္ ထင္မွတ္သည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ ၂၀၁၃ မတိုုင္ခင္ တစ္နွစ္တြင္ ေရးကူးသင္ရန္ စိတ္ကူးရမိသည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ သင္တန္းမ်ားကိုု စံုုစမ္းရာတြင္ ကေလးမ်ားအတြက္သာ ရွိေနသည္ကိုု ေတြ႔ရ၍ အေတာ္ၾကီး စိတ္ညစ္ရ၏။ သိုု႔ရာတြင္ ကံသည္ ေကာင္းသည့္ဘက္တြင္ ရွိေသာေၾကာင့္ ေရကူးသင္ဆရာမ တစ္ေယာက္နွင့္ ေတြ႔သည္။ သူမက နွစ္ေယာက္ထဲ သီးသန္႔ သင္ၾကားေပးေသာေၾကာင့္ ျမဳတ္တစ္ခ်ီ၊ နစ္တစ္လွည့္နွင့္ အေတာ္အတန္ ကူးတတ္လာခဲ့သည္။ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုယ္ေတာ့ ကၽြမ္းက်င္အဆင့္ဟုု သတ္မွတ္ပလိုုက္သည္။

အသက္ကလည္း ၾကီးေနျပီ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အျခား ျပိဳင္ပြဲမ်ားတြင္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ရန္ မျဖစ္နိုုင္ေသာ္လည္း ဆီးဂိမ္းတြင္ အထူးအစီအစဥ္အျဖစ္ပါဝင္ေသာ အလြတ္တမ္း နည္းမ်ိဳးစံုု အလွကူး တြင္မူ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ခြင့္ရခဲ့သည္။

+++++

ျပိဳင္ပြဲေန႔ ေရာက္ရွိလာျပီ..။

အေရွ႕ေတာင္အာရွမွ အသက္ၾကီး အမ်ိဳးသမီး ေရကူးဝါသနာရွင္မ်ားသည္ ျပိဳင္ပြဲဝင္ရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနျပီ။ တာလႊတ္သည္နွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ ေရကူးမယ္မ်ားသည္ ျမွံဳးမွလြတ္ေသာ ငါးမ်ားသိုု႔ ကူးခတ္ၾကသည္။ မမဝသုုန္လည္း လွပစြာ ကူးခတ္သည္။ ပရိတ္သတ္၏ လက္ခုုပ္ၾသဘာသံသည္ ဟိန္းဟိန္းျမည္၏။ ပထမတြင္ ငါးကဲ့သိုု႔ကူး၏။ ထိုု႔ေနာက္ ဖားကဲ့သိုု႔ ကူး၏။ ထိုု႔ေနာက္မ်ားတြင္မူ ေခြးကဲ့သိုု႔ လည္းေကာင္း၊ ေၾကာင္ကဲ့သိုု႔ လည္းေကာင္း၊ လိပ္ျပာကဲ့သိုု႔ လည္းေကာင္း၊ ဆင္ကဲ့သိုု႔ လည္းေကာင္း။ လိပ္ကဲ့သိုု႔ လည္းေကာင္း၊ ေမ်ာက္ကဲ့သိုု႔ လည္းေကာင္း၊ ဝက္ကဲ့သိုု႔ လည္းေကာင္း၊ ကၽြဲကဲ့သိုု႔ လည္းေကာင္း၊ ၾကြက္ကဲ့သိုု႔ လည္းေကာင္း၊ လွိမ့္၍လွိမ့္၍ လည္းေကာင္း မီတာ ၂၀၀ ကိုု ၅၂ စကၠန္႔အတြင္ နည္းလမ္း အစံုုဆံုုး၊ အလွပဆံုုး ကူး၍ ပန္းဝင္ကာ ေရႊတံဆိပ္ဆုုကိုု ဆြတ္ခူးနိုုင္ခဲ့သည္။

အျခားနိုုင္ငံမ်ားမွ ျပိဳင္ပြဲဝင္ ေရကူးမယ္မ်ားသည္ မမဝသုုန္ကိုု အထင္တၾကီး နွဳတ္ဆက္ၾကသည္။ ဤကဲ့သိုု႔ ထူးဆန္းလွေသာ ေရကူးနည္းမ်ားကိုု မည္သည့္ သင္တန္းဆရာထံတြင္ နည္းနာသင္ယူသနည္းဟုုလည္း ေမးျမန္းၾကသည္။ သင္တန္း တက္လိုုေၾကာင္းလည္း ေျပာၾကားၾကသည္။ မမဝသုုန္၏ နည္းျပၾကီး ေဒၚဆန္နီသည္ မိန္႔မိန္႔ၾကီး ျပံဳးကာ ပုုတ္သင္ညိဳမၾကီးကဲ့သိုု႔ ေခါင္းတစ္ညိတ္ညိတ္ျဖင့္ ေက်နပ္ေနသည္။ သူမ၏တပည့္ျဖစ္သူ ဆုုရရွိျခင္းသည္ သူမ၏ ေအာင္ျမင္မွဳပင္ မဟုုတ္ပါေလာ။

မမဝသုုန္မွာမူ ေဒါသထြက္မွုုမ်ားကိုု ျမိဳသိပ္လ်က္ ျပိဳင္ဘက္မ်ားကိုု ျပံဳျပကာ ယင္း နည္းျပဆရာမၾကီးထံသိုု႔ ေျခလွမ္းၾကဲၾကီးမ်ားျဖင့္ အလွ်င္အျမန္သြားခဲ့သည္။ သိုု႔ရာတြင္ အားေပးနွုုတ္ဆက္ေနသူမ်ားေၾကာင့္ သူမထံသိုု႔ ေတာ္ေတာ္နွင့္ မေရာက္နိုုင္ေပ။ ဤသည္ကိုု အခြင့္ေကာင္းယူကာ ဆရာမၾကီးသည္ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ သြားေလသည္။ 

သူမသည္ သူမ၏ တပည့္အေၾကာင္းကိုု ေကာင္းေကာင္းသိကာ ဆုု မရမည္ကိုု စိုုးရိမ္လွသျဖင့္ ျပိဳင္ပြဲမစခင္အခ်ိန္ကေလးတြင္ တပည့္ျဖစ္သူ၏ ေရကူးအကၤ်ီ ေနာက္ေက်ာထဲသိုု႔ ကင္းလိပ္ေရွာ အေသးေလးတစ္ေကာင္ကိုု မည္သူမွ မျမင္ခင္ အလွ်င္အျမန္ ထည့္လိုုက္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ထိုုသတၱဝါသည္ လက္ပစ္ကူးေသာ္ ေက်ာေပၚတက္၏။ ပက္လက္ကူးေသာ္ ေဘးကိုုတိုုး၏။ ေစာင္း၍ကူးေသာ္ ဗိုုက္ကိုုကိုုက္၏။ အေကာင္းေသး၍ မနာက်င္ျငား အသည္းယားလွ၏။ ထိုုအေကာင္ကေလး၏ ကိုုက္ခဲျခင္းမွ လြတ္ရန္ အလ်င္အျမန္ ကူးရ၏။ သူသည္လည္း ေရမြန္းျခင္းကိုု မခံနိုုင္ေသာေၾကာင့္ အသက္ေဘးမွ လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္း ၾကိဳးစားပံုုရ၏။ ပန္းဝင္ေသာ္ ေနာက္ေက်ာမွတဆင့္ ကုုန္းေပၚသိုု႔ ခုုန္တက္ကာ အသက္ေဘးမွ လြတ္ေလသည္။

++++

ေရႊတံဆိပ္ၾကီး လည္မွာဆြဲ၍ တည္းခိုုရာသိုု႔ ျပန္ေရာက္ေသာ္ အနွီ နည္းျပဆရာမၾကီးသည္ ထိုုင္ခံုုတြင္ ခန္႔ခန္႔ၾကီး ထိုုင္လ်က္  ဟီး ကနဲ ရယ္ျပပါေတာ့သည္။

မမဝသုုန္