ဖိုးစီ နွင့္ ဆိတ္နို႔ညွစ္ျခင္း အနုပညာ

ဖိုုးစီသည္ အင္မတန္ ကစားမက္ေသာ ကေလးျဖစ္သည္။ ကစားစရာမရွိလွ်င္လည္း  ေထြလီကာလီ ရွာၾကံကာ ကစားတတ္ေသးသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ၂၅နွစ္တာအခ်ိန္က ျမန္မာနိုုင္ငံတြင္ ယခုုကဲ့သိုု႔ ကြန္ပ်ဴတာဂိ္မ္းမ်ား၊အင္တာနက္ဂိမ္းမ်ား မေပၚေသး..။ ထိုု႔ေၾကာင့္ ကေလးမ်ား ကစားလွ်င္ ေျပးတမ္း လိုုက္တမ္း၊ေယာက္်ားေလးမ်ားဆိုုလွ်င္ ေဂၚလီလွိမ့္ျခင္း၊ အရုုပ္ေထာင္ပစ္ျခင္း၊ ေဘာလံုုးကန္ျခင္းအစရွိေသာ ကစားျခင္းမ်ားကိုုသာ အဓိကထား ကစားၾကရသည္။ သိုု႔ရာတြင္ ဖိုုးစီသည္ ထိုုကဲ့သိုု႔ကစားရန္မွာလည္း ငယ္ေသးသည္။ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ ကစားနည္းေပါင္းစံုုကိုု  ကစားျပီးေနာက္ အသစ္အဆန္းကစားနည္းမ်ားကိုုကစားရန္ ၾကံစည္ေနသည္။

ထိုုကဲ့သိုု႔ အၾကံထုုတ္ေနခ်ိန္တြင္  ဖိုုးစီထက္ ၄နွစ္ငါးနွစ္မွ် ၾကီးေသာ ေဆြမ်ိဳးနီးစပ္ ကေလးမေလးကလည္းဖိုုးစီကိုု ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။ သူတိုု႔သည္ အနီး၌ နိုု႔မ်ား ေဖာင္းကားေနေသာ ဆိတ္မတစ္ေကာင္ကိုုေတြ႔ေလသည္။ ထိုုအခါ သူတိုု႔သည္ ဆိတ္နိုု႔ညွစ္တမ္းကစားမည္ဟုု အၾကံရၾကသည္။ ထိုု႔ေနာက္ခြက္ကေလးတစ္ခြက္ကိုု သြားယူကာ ဆိတ္နိုု႔ညွစ္ၾကရန္ ၾကံစည္ၾကသည္။

ဆိတ္မအား ဦးေခါင္းကေလးကိုုအသာပြတ္ေပးေသာအခါ ဆိတ္မ လည္း ျငိမ္ကာ ပိႏၷဲရြက္ကိုု ဝါးကာေန၏။ ထိုု႔ေနာက္ ကေလးမေလးကဆိတ္မ၏  ဦးေခါငးကိုု ကိုုင္ေပး ပြတ္ေပးထား၏။ေမာင္ဖိုုးစီကေတာ့ ဆိတ္နိုု႔ညွစ္ရန္ျပင္ဆင္ေလသည္။ ေရွ႕ပိုုင္းမွ နိုု႔အိမ္သည္ အနည္းငယ္ေသးငယ္သည္ဟုု ဖိုုးစီ ထင္မိသည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ ေနာက္ဘက္ပိုုင္းမွ နိုု႔ကိုုညွစ္မည္ဟုုဆိုုကာ  ေနာက္ဘက္မွ သြား၍ ဆိတ္မ၏ နိုု႔ကိုု ဆြဲေလသည္။

ထိုုအခါတြင္ ဆိတ္မသည္ သူ၏နိုု႔ကိုု တစ္စံုုတစ္ဦးက ဆြဲျခင္းခံရေသာေၾကာင့္ေၾကာက္လန္႔ကာ ရုန္းကန္ ကန္ေက်ာက္ျပီး ထြက္ေျပး ေလသည္။  

ဆိတ္နိုု႔ ရမရေတာ့မသိပါ။ ဖိုုးစီလည္း ဆိတ္မ၏ ကန္ခ်က္ျဖင့္ နိုု႔ညွစ္ရန္ယူထားေသာ ခြက္နွင့္အတူ တံုုးလံုုးပက္လက္ က်န္ခဲ့သည္။

ထိုုေန႔မွစ၍ ဖိုုးစီတစ္ေယာက္ ဆိတ္နိုု႔ ထပ္ညွစ္သည္ဟုု အသံမၾကားေတာ့ပါ။

အသင္ မိတ္ေဆြတိုု႔လည္း ဆိတ္နိုု႔မည္ကဲ့သိုု႔ ညွစ္ရမည္ကိုု သိလိုုလွ်င္ေမာင္ဖိုုးစီအား ေမးျမန္းနိုုင္သည္။ ယခုုအခ်ိန္တြင္ ထိုုကေလးသည္ ဆိတ္နိုု႔မည္သိုု႔ညွစ္ရမည္ကိုုေကာင္းေကာင္းၾကီး သိေကာင္းသိေနေပမည္ျဖစ္သည္..။ (ဤကား စကားခ်ပ္)

မမဝသုန္

04-06-2013
Tuesday (YGN)

ဖိုးစီနွင့္ အဝတ္ေလ်ာ္ျခင္း အနုပညာ

ဖိုုးစီသည္ ထင္ရာ အင္မတန္လုုပ္ေသာ ကေလးတစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ေသးသည္။သူအလယ္တန္းသိုု႔ ေရာက္ေသာအခါ မိခင္ျဖစ္သူက မိမိ အဝတ္မ်ားကိုု မိမိကိုုယ္တိုုင္ ေလ်ာ္တတ္ေစရန္သင္ၾကားျပသေပးသည္။

သိုု႔ေသာ္ဖိုုးစီသည္ ကစားျခင္း၊ ပံုုဆြဲျခင္း၊သီခ်င္းနားေထာင္ျခင္းတိုု႔ကိုု မပ်င္းရိေသာ္လည္း အဝတ္ေလ်ာ္ရန္ကိုုမူ မည္သိုု႔မွ် စိတ္မရွည္ပါ။သိုု႔ေသာ္ ဖိုုးစီသည္ ေမေမ့ကိုုလည္း ေၾကာက္ရပါသည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ အဝတ္မေလ်ာ္လိုုေသာ္လည္းျဖစ္ေအာင္ ေလ်ာ္ရသည္။

ဖိုုးစီ၏ အဝတ္ေလ်ာ္နည္းသည္ အင္မတန္ အခ်ိန္ကုုန္သက္သာ၏။သူသည္ ေရခ်ိဳးလွ်င္ အကၤ်ီကိုု ဝတ္၍ခ်ိဳးသည္။ ကိုုယ္ကိုု ဆပ္ျပာတိုုက္လွ်င္ အကၤ်ီ နွင့္ပုုဆိုုးကိုုပါတိုုက္သည္။ ထိုု႔ေနာက္ ေရေလာင္းခ်လိုုက္လွ်င္ ေရလည္းခ်ိဳးျပီး အဝတ္လည္းေလ်ာ္ျပီး ျဖစ္၏။ ဤမွ်ေကာင္းေသာ အဝတ္ေလွ်ာ္နည္းကိုု သူ ရွာေဖြ ေတြ႕ရွိထားသည္မွာ မၾကာေသးေပ။သိုု႔ရာတြင္ ဆပ္ျပာေမႊးတံုုးမွာ ဖိုုးစီ ေရနွစ္ခါမွ် ခ်ိဳးလွ်င္ တစ္တံုုးက်  ကုုန္၏။

တစ္ေန႔တြင္ ေမေမသည္ ဖိုုးစီ၏ အဝတ္ေလွ်ာ္ျခင္းအနုုပညာကိုု မ်က္ဝါး ထင္ထင္ျမင္၏..။

ထိုုအခါ ဖိုုးစီလည္း ေမေမ၏ တုုတ္သိုုင္း အနုုပညာကိုုမ်က္ဝါးထင္ထင္ ခံစားရ၏။

( မိတ္ေဆြ.. သင္တိုု႔လည္း သီးသန္႔ အဝတ္ေလွ်ာ္ရျခင္းအခ်ိန္ကိုု Save လုုပ္လိုုလွ်င္ ဖိုုးစီ ကဲ့သိုု႔ အဝတ္ေလွ်ာ္ၾကပါကုုန္.. သိုု႔ေသာ္.. ေမေမ မျမင္ပါစနွင့္.. ဤကား စကားခ်ပ္ )

မမဝသုန္

8-06-2013 (YGN)

ဖိုုးစီ နွင့္ ဝက္လက္ဟင္းရည္

ဖိုုးစီသည္ ဟင္းခ်က္ အင္မတန္ေတာ္ေသာ ေကာင္ေလးျဖစ္သည္။

တစ္ေန႔တြင္ ၾကီးေတာ္သည္ တူမ တစ္ေယာက္၏ အိမ္သိုု႔ အလည္သြားသည္။ ထိုေန႔တြင္ တူမအိမ္၌ေန႔လည္စာ စားရာတြင္ ဝက္လက္ဟင္းရည္ေသာက္ တစ္ပြဲ ကိုု ၾကီးေတာ္ ခံတြင္းေတြ႔လာသည္။

ညေနအိမ္သိုု႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ထိုုဝက္လက္ဟင္းရည္ ေကာင္းေၾကာင္းကိုု မၾကာခဏ ထုုတ္ေဖာ္ ခ်ီးမြမ္းေလသည္။ ထိုုအခါ ဖိုုးစီက ထိုုကဲ့သိုု႔ ဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု သူခ်က္တတ္ေၾကာင္း ၾကီးေတာ္ကိုု ေျပာမိေလသည္။

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ ဖိုုးစီအိပ္ရာနိုုးခ်ိန္တြင္ ဝက္လက္တစ္ေခ်ာင္းသည္ ဖိုုးစီကိုု အသင့္ေစာင့္ေနျပီျဖစ္သည္။ ၾကီးေတာ္သည္ ထိုုဟင္းတစ္ခြက္အတြက္ သူမ၏ မီးဖိုုေခ်ာင္ကိုု ဖိုုးစီလက္ထဲသိုု႔ အပ္လိုုက္သည္။

ဖိုုးစီသည္ ပိုုင္းျဖတ္ထားေသာ ဝက္လက္မ်ားကိုု Pressure Cooker ထဲသိုု႔ ထည့္၏။ ထိုု႔ေနာက္ ပဲငံျပာရည္၊ သၾကား၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ၾကက္သြန္နီ၊ ဂ်င္း အစရွိေသာ သူသိသမွ် ဟင္းခတ္ အေမႊးအၾကိဳင္မ်ားကိုု ထည့္ကာ မီးဖိုုေပၚတြင္ တင္ထားလိုုက္ေလသည္။

အခ်ိန္အတန္ၾကာျပီး၍ ဟင္းအိုုးကိုုဖြင့္ၾကည့္ေသာအခါ ဟင္းရည္အေရာင္သည္ သူေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ အေရာင္မ်ိဳးျဖစ္မေနသည္ကိုု ေတြ႕ေလသည္။ အေရာင္မလွေနသည့္အတြက္ သူ မေက်နပ္ပါ။ ဟင္းရည္တြင္ အေရာင္လွ ေစရန္ သူစဥ္းစားသည္။ ထိုု႔ေနာက္ မက်ည္သီးမွည့္ကိုု အရည္ေဖ်ာ္၍ ထည့္လိုုက္ကာ ဟင္းရည္အိုုးကိုု ထပ္တည္ထားလိုုက္သည္။

ထမင္းစားခ်ိန္တြင္ ၾကီးေတာ္သည္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၾကီးစြားျဖင့္ ဖိုုးစီ၏ ဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု ဦးစြာပထမ စားသံုုးေလသည္။ ျမည္းစမ္းၾကည့္ျပီးေသာအခါ ၾကီးေတာ္ သည္ သူမ၏ အမွားကိုု ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိျမင္သြားျပီျဖစ္သည္။

နွေျမာတတ္ေသာ ၾကီးေတာ္သည္ ထိုုဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု သြန္လည္းမသြန္ရက္၊ ပစ္လည္းမပစ္ရက္ေသာေၾကာင့္ ကုုန္ေအာင္စားေလသည္။

ထိုုမွစ၍ ဖိုုစီ၏ ဝက္လက္ဟင္းရည္သည္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအၾကားတြင္ နွစ္ေပါင္းအေတာ္ၾကာ နာမည္ၾကီးကာ က်န္ခဲ့ေလသည္။

ကာယကံရွင္ ၾကီးေတာ္မွာမူ ထိုုဝက္လက္ဟင္းရည္ကိုု သူမ၏ တစ္သက္တြင္ မည္သိုု႔ေသာ အေၾကာင္းနွင့္မွ ေမ့ေတာ့မည္ မဟုုတ္ပါ..။

မမဝသုန္

11:45:30 PM

05-08-2013

Monday (YGN)