ျမစ္တစ္စင္း၏ စာမ်က္နွာမ်ား

ျမစ္တစ္စင္း၏ စာမ်က္နွာမ်ား

ANADA VILLA  (အနႏ ၱ ဗီလာ)

နံနက္ ၁၀ နာရီ အခ်ိန္၏ ေနေရာင္သည္ စူးရဲမွဳ နည္းပါးေနသည္။ တိမ္ရိပ္ခိုုေနေသာ ေန သည္ သူ၏ စူးရွမွဳကိုု သိုုဝွက္ကာ အပူရွိန္ေလ်ာ့နည္းေသာ အလင္းေရာင္တန္းမ်ားကိုုသာ ျဖန္႔ခင္းထားသည္။

ဗီလာထဲကိုု ကားခ်ိဳးဝင္လာသည္အထိ သူ၏စိတ္မွာ မေသခ်ာမွဳနွင့္ မေရရာမွုုမ်ား တြဲဆက္လ်က္ပင္ ရွိေနေသးသည္။ ဤေနရာ ဤေဒသကိုု သူမေရာက္ျဖစ္တာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီမွန္း သူေသေသခ်ာခ်ာလည္း သိေနေသးသည္။ ယခင္ တခ်ိန္တုုန္းကေတာ့ ဒီေနရာေလးကိုု သူကိုုယ္တိုုင္ နွစ္သက္သည့္စိတ္ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ျပီး သူကိုုယ္တိုုင္ပင္ ေက်ာခိုုင္းခဲ့သည့္ ေနရာလည္း ျဖစ္သည္။ လမ္းေဘးတစ္ခ်က္စီတြင္ ေက်ာက္တုံးမ်ားအစီအရီ စီတန္းကာ ေဘာင္ခတ္ထားျပီး အုုန္းထန္းပင္မ်ားကိုု ဝဲ၊ယာ တစ္ဖက္စီတြင္ အတန္းလိုုက္ စိုုက္ထားသျဖင့္ ဤလမ္းေလးထဲသိုု႔ ဝင္စမွာပင္ ေအးခ်မ္းမွုုကိုု ရရွိခဲ့သည္။

လံုုးခ်င္း တစ္ထပ္တိုုက္ျပားေလးမ်ားကိုု ခပ္ခြါခြါ ေဆာက္ထားေသာ ထိုု ဗီလာထဲတြင္ အိမ္ေျခ မ်ားမ်ားစားစား သိပ္မရွိပါ။ အိမ္ပတ္လည္တြင္ ေျမေနရာအပိုုမ်ားပါရွိျပီး သစ္ပင္ပန္းပင္စိုုက္ရန္ ဝါသနာပါပါက စိုုက္ပ်ိဳးနိုုင္ေသာ အေနအထားမ်ိဳးျဖစ္သည္။

“အိမ္အမွတ္ ၁၈”

စိတ္အက်ဥ္းသား (စ-ဆံုး)

စိတ္အက်ဥ္းသား

မဲေမွာင္နက္ရွေနတဲ့အခန္းထဲကိုုိေ၀းေ၀းကအလင္းစေလးတစ္စ၀င္လာတယ္..ၾကည့္ေနရင္းမွာပဲအလင္းစကေလးဟာတစ္စတစ္စထင္ရွားလာခဲ့တယ္..ေတာက္ပတဲ့ေငြျဖဴေရာင္အလင္းတန္းကိုုေငးၾကည့္ေနစဥ္မွာပဲအဲဒီအလင္းေရာင္ထဲမွာျပံဳးရယ္ေနတဲ့မ်က္နွာတစ္ခုုကိုုေတြ႔လိုုက္တယ္..ျပံဳးရယ္ေနတဲ့မ်က္နွာဟာဟိုုးလြန္ခဲ့တဲ့ဆယ္နွစ္ေလာက္ကလိုုပဲလွပဆဲ..က်က္သေရရွိဆဲပဲ..“ျမရည္..”လိုု႔ခပ္တိုုးတိုုးေခၚၾကည့္ေတာ့ေကြးညြတ္တဲ့နွုုတ္ခမ္းေတြနဲ႕နီးသထက္နီးေအာင္သူမေလ်ာက္လာခဲ့တယ္...ၾကည့္ေနစဥ္မွာပဲျပံဳးေနတဲ့သူမမ်က္နွာဟာတျဖည္းျဖည္းနဲ႔ေလသြင္းထားတဲ့ေဘာလံုုးတစ္လံုုးလိုုေဖာင္းကားတာတယ္..ျပီးေတာ့…“ေဖာင္း”ကနည္းျမည္သံတိုုးတိုုးနဲ႕အတူသူမရဲ႕မ်က္နွာအပိုုင္းပိုုင္းအစစကြဲထြက္ျပီးအပိုုင္းအစအခ်ိဳ႕ကလက္မွာလာကပ္ေနခဲ့တယ္..ရြံရွာစိတ္နဲ႔အဲဒီအပိုုင္းအစေတြကိုုၾကည့္ရင္းရင္ထဲမွာေအာ္ဂလီဆန္လာတယ္..

“အား…………………..”

အျပာေရာင္ေတာင္တန္းမ်ားသိုု႔ .. လြမ္းခ်င္း

၁။

ဇူလိုုင္လရဲ႕ ဒုုတိယအပတ္အေက်ာ္မွာ ရာသီဥတုဟာ တျဖည္းျဖည္း ေႏြးစျပဳလာခဲ့တယ္၊ ေလေအးေအးေတြ မတိုုက္ေတာ့သလိုု ေနေရာင္ျခည္ေတြလည္း ပိုုေႏြးလာခဲ့တယ္၊ မွန္ျပဴတင္းကေန တစ္ဆင့္ လွမ္းျမင္ရတဲ့ ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းေတြႏွင့္ ဟိုုးေ၀းေ၀းနားက သစ္ေတာမွိဳင္းမွိဳင္းေတြ ၊ တစ္စံုုတစ္ဦးရဲ႕ ခ်စ္ျမတ္နိုုးျခင္းကိုု ကာလအတန္ၾကာ ခံခဲ့ရတဲ့ အနက္ေရာင္ႏွင္းဆီပန္းပင္ေတြ၊ ျပီးေတာ့ ဒီေတာင္ကုုန္းအျမင့္ေလးေပၚမွာ တည္ရွိေနတဲ့ မွန္ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ပတ္ပတ္လည္ရွိတဲ့ Cottage အိမ္ကေလး၊ ျမက္ခင္းျပင္နဲ႔ ေတာအုုပ္ကေလးကိုု လွမ္းျမင္ရတဲ့ ျပဴတင္းေပါက္ေနာက္ကြယ္မွာ ရွိေနတဲ့ ထိုုင္ခံုုႏွစ္လံုးနဲ႕ စားပြဲငယ္ကေလးတစ္လံုုး၊ အရာရာဟာ ေ၀ေ၀ ၀ါး၀ါးနဲ႕ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရေတာ့မွာလား၊  တကယ္ေတာ့ ဒါေတြအားလံုး အိပ္မက္မဟုုတ္ခဲ့တာ မင္းလည္းအသိ၊ ကိုုယ္လည္းအသိပါ ျမတ္မင္းဧရာ ..၊